Maarten Rexwinkel, Mobilis

Mijn herinneringen:

  • Het was voor mij de reis van het leren relativeren. Zien wat voor anderen belangrijk is in het leven, doet je inzien dat wij vaak met een beperkte blik in het leven staan. 
  • Geluk zit hem niet in de dingen, geluk zit hem vooral in de mensen. 
  • Het kunnen en mogen bouwen met elkaar, maar ook het als team kunnen bouwen OP elkaar is iets wat vooral blijft hangen.
  • Het TBI treintje dat af toe liep als een zonnetje, maar dan weer plots ontspoorde vanwege een kleine hapering in de ketting, daar heb ik nog vaak aan terug gedacht en om gelachen.  
  • Zuinig zijn op je materialen is iets dat wij kunnen leren. Alles wordt gebruikt en niets wordt onbenut gelaten. Verspilling kennen ze niet in Nepal.
  • TBI gaf een financiële bijdrage. Wij als team gaven een fysieke bijdrage. Wat bij de mensen achter blijft is de morele bijdrage. Men weet zich in Nepal gesteund door mensen van ver! 
  • Wat vulden wij ons als individuen in het team mooi aan. Heb zelf veel aan teamsport gedaan, maar zelden zo’n teamgevoel gehad!

Maar bovenal is het voor mij een onvergetelijke tijd geweest die ik voor geen goud had willen missen. Wat heb ik gelachen, wat heb ik gezweet, wat heb ik een stof gehapt, wat heb ik veel gezien, geleerd en beleeft, maar in the end…..wat heb ik vooral genoten!